ثبت نام

قرمزم مثل همه | نقد و بررسی Superhot

superhot

گاهی اوقات در صنعت بازی‌های ویدئویی شاهد بازی‌های عجیب و غریبی هستیم. عناوینی که ممکن است در نگاه اول فرقی با دیگر بازی‌ها نداشته باشند، اما همینکه شروع به بازی کردن کنیم، به تفاوت مده‌ی آن‌ها پی می‌بریم. حال ممکن است این تفاوت مثبت باشد یا منفی، خوب باشد یا بد، باعث موفقیت بازی شود یا باعث شکست خوردن آن و هزاران امکان دیگر. عنوانی که امروز قصد بررسی آن را دارم یکی از همین بازی‌های متفاوت است که شاید تا آخرین مرحله‌ی آن هیچ تفاوتی با دیگر عناوین نداشته باشد. superhot عنوانیست که از ابتدا تا انتها شبیه یک بازی شبیه ساز شوتر به نظر می‌آید. تنها کاری که باید انجام دهیم شلیک کردن به افراد بی چهره‌ی قرمز رنگیست که قصد کشتن شخصیت اصلی را دارند. اما بازی کمی فراتر از این است. در ادامه با تک زیمر همراه باشید.

superhot cover

عنوانی که شاید خوب باشد شاید هم بد

گیم پلی سوپرهات تقریباً یک شبیه ساز شوتر اول شخص محسوب می‌شود، چرا که بر اساس چند قانون ساده‌ی واقعی نوشته شده است. اول اینکه در بازی همه با یک گلوله از بین می‌روند؛ دوم اینکه بسیاری از اشیاء قابل استفاده یا تخریب هستند؛ سومین قانون این است که شما تقریباً راهی برای نشانه گیری دقیق ندارید؛ و مورد آخر این است که شما واقعاً در یک شبیه ساز واقعیت مجازی قرار دارید. حال باید با هرچه که دارید، از کاتانا گرفته تا شات گان، به سراغ دشمنان قرمز رنگ خود بروید.

بازی بسیار ساده است، باید با بدست آوردن تفنگ‌ها و اقدام به موقع و بدون اینکه ضربه‌ای بخورید تمامی افراد قرمز را از بین ببرید؛ اما ماجرا هنگامی فرق می‌کند که می‌فهمید بازی تنها با حرکت شما ادامه پیدا می‌کند، یعنی اینکه اگر شما بازی را شروع کنید و دست به هیچ چیزی نزنید، بازی تا ابد بی حرکت خواهد ماند ولی کافیست که کمی سرتان را به چپ یا راست بچرخانید تا ببینید ناگهان چه اتفاقاتی بر سر و رویتان نازل می‌شوند.

هرچه که جلوتر می‌روید بازی سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود، در ابتدای یک مرحله باید از روی اتوموبیلی به سرعت بپرید و درحالی که بین آسمان و زمین معلق هستید به سمت دشمنی که بر روی شما نشانه رفته است شلیک کنید و سپس به گلوله‌ی او جاخالی دهید (هرچند پس از چندبار مردن نیازی به اینهمه زحمت نخواهید داشت)!

superhot two reds

داداش یه دست ندارم، داری هزار بدی؟

همانطور که می‌بینید حتی سیستم آهسته کردن زمان مکس پین و اسنایپر و کوانتوم بریک هم در این لحظات نمی‌توانند کمکی به شما بکنند و سازندگان نیز با همین دانش به سراغ این مکانیزم آمده‌اند. تا هنگامی که حرکت نکنید همه چیز مرده است و این تنها مزیت شما نسبت به دسته‌ی آدم قرمزهاییست که حتی چهره‌شان را هم نمی‌توانید ببینید! اما در کنار تمامی اینها، طراحی مراحل نیز نقش بسزایی در سخت‌تر کردن بازی دارند. هر مرحله با طراحی خاص و متفاوتش، استراتژی‌های مختلفی را برای پیروزی طلب می‌کنند. از سوی دیگر به دلیل سختی و کمی عجیب بودن بازی، سازندگان امکانی به نام Godmode را در بازی تعبیه کرده‌اند که پس از چند بار مردن در یک مرحله می‌توانید آن را فعال کنید و به راحتی بدون اینکه چیزی بر شما اثر داشته باشد دخل همه را بیاورید.

همچنین بازی بخشی به نام endless mode دارد. همانطور که از نام این بخش پیداست، بصورت امتیازی افراد را خواهید کشت. البته این بخش به اندازه‌ی بخش داستانی لذت ندارد اما با انجام دادن آن می‌توانید مود های دیگر بازی را آزاد کنید که بسیار جذابتر از این حالتند. همچنین بازی بدلیل محیط به ظاهر هکی خود فایل‌ها و پوشه‌هایی دارد که می‌تواند برای چند دقیقه هم که شده شما را سرگرم کند پس پیشنهاد می‌کنم پس از اتمام بازی گشتی در کل فولدرها و بخش‌های بازی بزنید.

superhot speedkill

مهم نیست چه کسی را کشته اید. بازی اجازه ی وقفه نمی‌دهد!

اما داستان بازی، قسمتی که برای بسیاری بهترین بخش بازی و برای برخی دیگر بدترین قسمت و حتی بدتر از موسیقی نداشته‌ی بازی است. به همین دلیل به عنوان یک منتقد بی طرف حد میانه را گرفته و سعی کرده‌ام این بخش را طوری بررسی کنم تا به هیچکدام از طرفین ماجرا اهانتی نشود. داستان superhot کمی عجیب آغاز می‌شود؛ هنگامی که وارد بازی می‌شوید با شخصی که به ظاهراً دوستتان است شروع به چت می‌کنید و او به شما بازی جدید آنلاینی که superhot نام دارد و هنوز به مرحله‌ی انتشار رسمی نرسیده را معرفی می‌کند و به کمک کرک و هک و از این قبیل چیزها کاری می‌کند که هردویتان وارد بازی شوید.

البته در طول بازی شما کاملاً تنها هستید و هیچکس به شما کمکی نمی‌کند. پس از اینکه نسخه‌ی کرک شده‌ی بازی را دریافت می‌کنید وارد بازی می‌شوید و پس از چند مرحله ناگهان بازی بسته می‌شود، به دوستتان پیام می‌دهید و پس از اینکه قانعتان کرد، دوباره باری را از سر می‌گیرید و دوباره همین اتفاقات رخ می‌دهد. داستان بازی تقریباً جذاب است و اگر بتوانید آن را از پس پرده‌ی ضخیمی که نحوه‌ی روایتش ایجاد کرده ببینید کاملاً آن را تحسین خواهید کرد.

اما متأسفانه شیوه‌ی روایت بازی عجیب و برای بسیاری از افراد (از جمله خودم!) غیرقابل تعامل است، با حداقل برای اولین باری که superhot را به انتها می‌رسانید غیرقابل تعامل است. بازی از طریق متن‌هایی که بصورت چکشی و تند در طول بازی از طرف شخصی ناشناس نوشته می‌شوند و در انتهای بازی با چت کردن با این شخص دنبال می‌شود و این روش روایت ممکن است اصلاً در طول بازی دیده نشود! حتی چتی که در انتهای بازی نیز انجام می‌گیرد چیز خاصی را انتقال نمی‌دهد و هنگامی که دوباره وارد بازی شوید هیچ اثری از هیچ چیزی نیست.

superhot bullet

شبیه فیلم ها شده نه؟ مطمئن باشید از این صحنه‌ها زیاد خواهید دید

بازی از لحاظ گرافیکی در سطح خوبی قرار دارد، بدلیل گیم پلی بازی که حرکات دقیقی را طلب می‌کند، بازی بصورت سه بعدی ساخته شده است. سبک گرافیکی بازی بصورت شکسته است، یعنی بسیاری از قسمت‌های قابل تعامل بازی به صورت شیسشه هایی روی هم کلژ شده ساخته شده‌اند که پس از نابودی می‌شکنند؛ حتی شلیک کردن به دشمنان نیز مانند شلیک کردن به شیشه است و با برخورد گلوله افراد قرمز مانند شیشه می‌شکنند. رنگ بندی بازی فراتر از سفید و سیاه و سرخ نمی‌رود و همه چیز در این سه رنگ خلاصه می‌شوند.

در عین حال همه چیز بجز اسلحه‌ها به سادگی هرچه تمامتر طراحی شده‌اند و محال است که در بازی طراحی جزئی روی چیزی عادی ببینید. اما قسمت جالبتر بازی نورپردازی آن است که به زیبایی هرچه تمامتر انجام شده است و اگر محیط‌ها از نظر جزئیات کمی بهتر بودند تأثیر قوی این نورپردازی بر روی آنها بسیار بیشتر حس می‌شد.

از نظر موسیقی و صداگذاری هم superhot واقعاً هیچ چیزی برای گفتن ندارد و تنها به شنیدن دو یا سه صدای کوتاه از آن انتظار دیگری نداشته باشید.

superhot headshot

مهم نیست به کجای آنها شلیک می‌کنید. مهم این است که به آنها شلیک کنید!

در هر صورت، سوپرهات عنوانیست پر از فراز و نشیب و بالا و پایین که در انتها حداقل تجربه‌ای لذت بخش و سخت را به شما ارائه می‌دهد. اگر به دنبال عنوانی سخت و هیجان انگیز هستید اما نمی‌خواهید زیادی درگیر آن شوید، superhot بهترین انتخاب برای لحظات آزاد شماست.

 

نتیجه بررسی

گیم پلی 9

داستان 8

گرافیک 8

موسیقی و صداگذاری 4

نکات مثبت: گیم پلی نوآورانه، داستان جذاب، گرافیک هنری عالی...

نکات منفی: حالت Godmode بازی را بسیار آسان می‌کند، روایت داستان برای بسیاری قابل تعامل نیست، ممکن است بازی تا انتها هدف اصلی خود را به مخاطب نشان ندهد...

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پارسکدرز اولین بازار کار آنلاین ایران