ثبت نام

بازی Cuphead ، فنجانی پر از لذت داغ

بازی Cuphead

از همان ابتدا که بازی Cuphead را دیدم، به یاد انیمیشن‌های قدیمی دیزنی افتادم. همه چیز با سبک و سیاق همان دوران ساخته شده بود. موسیقی ابتدایی بازی، تصویر منوی (اگر بتوان چیزی را در بازی منو نامید) بازی که کاپهد و ماگمن را در کنار یکدیگر نشان می‌دهد، افکت تصاویر قدیمی بر روی صفحه‌ی نمایش و… همگی به من نوید یک عنوان با ویژگی‌های نوستالژیک خاص را می‌داد. پس از مدتی تجربه‌ی این عنوان توانستم از آن دل برکنم و در نهایت بازی Cuphead را در این مقاله برای شما عزیزان مورد بررسی قرار دهم.

بازی Cuphead

نقد و بررسی بازی Cuphead

داستان بازی بسیار زیبا و توسط کتابی قطور اما کم حجم روایت می‌شود. ماگمن و کاپهد دو برادر هستند که توسط یک کتری سرپرستی می‌شوند. روزی این دو برادر از خانه دور می‌شوند تا به گردش در اطراف بپردازند و ناگهان با کازینوی شیطان مواجه می‌گردند. کاپ هد و ماگمن به سرعت وارد کازینو شده و در شرط بندی‌ها و بازی‌ها همه‌ی حریفان را شکست می‌دهند. در این میان ناگهان صاحب مشهور کازینو یعنی شیطان وارد دور مسابقات می‌شود و شرط بندی وسوسه کننده‌ای بر سر مالکیت این کازینو و روح کاپهد و ماگمن می‌کند.

متأسفانه کاپهد و ماگمن در شرطبندی با شیطان شکست می‌خورند و کارشان به التماس کردن به شیطان می‌کشد. اینجاست که شیطان فرصتی به این دو برادر می‌دهد تا از دین آنها بگذرد. شیطان به آنها لیستی را می‌دهد و به آنها دستور می‌دهد تا روح افرادی که نامشان در این لیست قرار دارد را برای او بیاورند و از همینجا داستان بازی آغاز می‌شود.

درست است که بازی Cuphead پیچیدگی‌های داستانی و نکات فلسفی زیرپوستی ندارد، اما به جای آن روایتی شیرین و ساده را در خود جای داده که تمامی انتظارات داستانی از این بازی را تا حد زیادی رفع می‌کند. قرار نیست در عنوانی که به سبک و سیاق انیمیشن‌های قدیمی ساخته شده است به دنبال داستانی گیرا و درگیرکننده باشیم بلکه تنها نکته‌ی مهم لذت بردن از تک تک لحظات شیرین بازی است و این همان نکته‌ای است که تقریباً تمام بازی‌های مستقل در خود جای داده‌اند.بازی Cuphead

 

فنجان از راه می‌رسد!

اگر قرار باشد بازی Cuphead را یک عنوان در سبک ران‌اند گان (آنطور که خود سازندگان گفته‌اند) بدانیم، در این صورت بازی تنها یک عنوان با نام این سبک بر روی خود است و فقط بخش کوچکی از ویژگی‌های این سبک را به ارث برده است. با این وجود اگر بخواهیم بازی Cuphead را یک شوتر پلتفرمر بدانیم، می‌توان آن را یک شاهکار در این سبک قلمداد کرد.

درواقع بازی Cuphead عنوانی است با محوریت بأس فایت. در هر مرحله از بازی (بجز مراحل ران‌اند گان) شما با بأس یا بأس‌های مختلفی رو به رو خواهید شد که هریک چالش مخصوص به خود و قدرت‌های متفاوتی دارند. بازی در ابتدا دو سطح سختی مختلف را به شما ارائه می‌دهد. سطح آسانتر که به نوعی مدیوم بازی‌های عادی محسوب می‌شود Simple نام دارد و تنها مزیت آن ایجاد قابلیت برای باز کردن مراحل جدید است.

شخصیت‌های اصلی بازی که همان شخصیت نمادین بازی Cuphead و برادرش Mugman هستند، در ابتدا فقط از چند قدرت ساده بهره می‌برند که شامل دش زدن، شلیک کردن گلوله‌های جادویی، شلیک کردن توپ‌های انرژی و مهمتر از همه پرش کردن هستند. پس از مدتی با جمع آوری سکه می‌توانید وارد مغازه‌ی بازی شوید و قدرت‌های جدیدی را خریداری نمایید. هریک از قدرت‌ها با هوشمندی نقطه‌ی ضعفی هم دارد که باعث می‌شود برای هر مرحله نوع خاصی از آن‌ها را انتخاب نمایید.

بازی Cuphead

آنچه که فنجان را می‌سازد

درجه‌ی سختی دوم با نام Regular یک چالش وحشتناک را مقابل شما قرار می‌دهد. برای مثال خود من همان ابتدا که به بأس فایت اول رسیدم، پس از حدود ۱۵ دقیقه توانستم به بازی عادت کنم و پیروز شوم اما هنگامی که بازی به من هشدار داد تنها با استفاده از درجه‌ی Regular می‌توانم روح بأس‌ها را جمع کنم، با این حالت وارد مرحله شدم و ناگهان همه چیز را متفاوت دیدم. الگوی حرکات بأس عوض شده بود و از سوی دیگر بأس سومی هم به بازی افزوده شده بود که باعث شد مرحله به نحوی دیگر پیش برود. در نهایت باید بگویم که با تغییر این دو درجه‌ی سختی مراحل بازی کاملاً با یکدیگر متفاوت خواهند بود.

در کنار مراحل اصلی، بازی مراحل فرعی سختی نیز دارد که با نام RUN ‘N GUN به وقوع می‌پیوندند. هریک از این مراحل با وجود اینکه نامشان نوعی پیش زمینه‌ی سرعتی بودن به بازیکن می‌دهد، نیازمند دقت و صبر و زمانبندی دقیق می‌باشند که سبک بازی و این مراحل را از ران‌اند گان به پلتفرمر تغییر می‌کند. از سوی دیگر این مراحل تنها برای جمع کردن سکه جمع آوری شده‌اند و به قدری سخت و بی تعادل هستند که گاهی اوقات فکر می‌کنید تنها هدف سازندگان پر کردن بخش فرعی بازی بوده است.

بازی Cuphead

دهه‌ی ۳۰ برای شما

گرافیک بازی مطمئناً بیش از هر چیز دیگری شمارا جذب خواهد کرد. همان‌طور که اشاره شد بازی به سبک پویانمایی‌های دهه‌ی ۳۰ دیزنی ساخته‌شده و حال و هوای متفاوتی با بازی‌های امروزی پرزرق‌وبرق دارد. درواقع بازی Cuphead اثری است که سبک گرافیکی قدیمی‌ای را دوباره زنده کرده و آن را به‌مانند تکه‌ای جواهر در درون‌هسته‌ی خود قرار داده است.

رنگ‌بندی‌های بازی کاملاً شاد هستند. از رنگ و لعاب شخصیت‌ها و بأس‌ها گرفته تا محیط‌ها و مراحل همه و همه به‌مانند پویانمایی‌های قدیمی، شاد وزنده رنگ‌آمیزی شده‌اند. هریک از شخصیت‌ها با توجه به رنگ‌بندی خود قدرت‌های خاصی نیز به همراه دارد. همچنین محیط‌های بازی اکثراً طوری رنگ‌آمیزی شده‌اند که برخلاف برخی از بازی‌ها شاهد تضاد عمدی رنگ‌بندی و محیط نباشیم. برای مثال در یک مزرعه شاهد رنگ‌های غیرطبیعی مانند زمین بنفش یا هویج آبی نیستیم بلکه همه‌چیز دقیقاً همان‌طور که باید باشند هستند.

اگر بخواهیم درباره‌ی گرافیک فنی بازی صحبت کنیم، درواقع با یک عنوان خوب در این زمینه روبه‌رو هستیم. نکته‌ی جالبی که در این بخش مرا جذب خود کرد وجود افکت‌های ویژوال مختلف در بازی بود که هریک بازی را به شکلی متفاوت نمایش می‌دهند. برای مثال می‌توانید با استفاده از این ویژوال‌ها بازی را تبدیل به یک پویانمایی سیاه‌وسفید و پر از چین‌وچروک کنید!

برخلاف ظاهر بازی که شبیه به عناوین قدیمی است، در طراحی‌ها و بافت‌ها به‌هیچ‌وجه افت کیفیتی مشاهده نمی‌شود و همه‌ی آن‌ها به‌خوبی در بازی جای‌داده شده‌اند. البته ازآنجایی‌که گرافیک بازی در قالب دوبعدی خطی قرار دارد، چندان هم نمی‌توان ایرادی در بخش گرافیک فنی از آن گرفت.

بازی Cuphead

بازی Cuphead، بارش هنری

و صد البته مهمترین بخش بازی یعنی گرافیک هنری. بازی به زیباترین شیوه‌ی ممکن در بخش هنری عمل کرده است. تمام انیمیشن‌های دهه ۳۰ و قدیمی که تا به حال دیده‌اید، با تجربه‌ی بازی Cuphead دوباره برای شما زنده خواهند شد. درواقع طراحی همه چیز در بازی نوید یک شاهکار را به شما می‌دهد.

بیاید درباره‌ی طراحی شخصیت‌ها صحبت کنیم. هریک از آنها به زیبایی و صد البته با ترکیبی از ترسناک بودن و خنده دار بودن طراحی شده‌اند که گاهی اوقات تنها با دیدن آنها لبخندی بر لبانتان نقش می‌بندد. تقریباً هیچیک از بأس‌های بازی شبیه به دیگری نمی‌باشند و حتی بأس‌هایی که تغییر شکل می‌دهند، به کلی با فرم‌های قبلی خودت تفاوت دارند.

انیمیشن‌های بازی هم از دیگر نکات جذاب بازی هستند. این انیمیشن‌ها هنگامی به اوج می‌رسند که در مراحل پرواز قرار بگیرید. در این مراحل به دلیل بأس‌های خاص مرحله شاهد انیمیشن‌های بسیار عجیبی خواهید بود. برای مثال در یکی از همین مراحل این انیمیشن‌ها کاری می‌کنند که فکر کنید با یک بازی سه بعدی طرف هستید.

در نهایت باید اینطور بگویم که نمره‌ی بسیار عالی برای گرافیک بازی کاملاً مناسب است.

بازی Cuphead

سر و صدای قنجان ها

صداگذاری طبق روال بازی‌های مستقل در این بازی هیچ جایی ندارد پس نیازی به صحبت از آن نیست و در اینجا فقط موسیقی بازی Cuphead مورد بررسی خواهد بود. موسیقی این عنوان در قالب فانتزی و فان و دوباره همانند پویانمایی‌های دهه‌ی ۳۰ ساخته شده است. هنگامی که وارد بازی می‌شوید همخوانی چند نفر را می‌شنوید که شعری همانند انیمیشن‌های قدیمی درباره‌ی بازی می‌خوانند و می‌توانید رازهای جالبی نیز از آن استخراج کنید.

از سوی دیگر هنگامی که وارد بازی می‌شوید موسیقی بازی بدون اینکه شما را جذب خود کند، بر روی شما تأثیر می‌گذارد. برای مثال در نقشه‌ی بازی موسیقی شادی پهش می‌شود و هنگامی که وارد یک مرحله‌ی ران‌اند گان می‌شوید، موسیقی با ریتمی تند شروع به نواختن می‌کند و شما را به هیجان وا می‌دارد.

همچنین افکت‌های صوتی نیز با هوشمندی در بازی جای گرفته‌اند. بسیاری از دشمنان و بأس‌ها را بدون شنیدن صدا نمی‌توانید شکست دهید. برای مثال در دنیای دوم بازی باسی وجود دارد که با کمی دقت می‌توانید با شنیدن صدای حرکات او حملاتش را پیش بینی کنید و یا در اولین مرحله‌ی هوایی دنیای اول، بأس مرحله در فرم نرمال خود هنگام حمله صدایی هم از خود خارج می‌کند که باعث می‌شود راحت‌تر بتوانید حواستان را بر روی حملاتش متمرکز کنید.

بازی Cuphead

بازی Cuphead، هنرمندانه یا هوشمندانه؟

نمی‌خواهم بگویم بازی Cuphead از آن دست عناوینی است که سازندگانش با هوشمندی توانسته‌اند آن را موفق کنند و هیچ چیز هنرمندانه‌ای ندارد و یا اینکه با بازسازی عناوینی چون ریمن و دزدیدن سختی سری سولز توانسته به این درجه برسد. بازی Cuphead یک بازی مستقل عالی است؛ با اینکه نو آوری های خاصی را در خود جای نداده، توانسته است به خوبی خود را در دل گیمرها جای دهد و اگر بخواهیم با عدالت به بازی نگاه کنیم کاملاً شایستگی این جایگاه را دارد.

Source:Techzimmer

نتیجه بررسی

داستان 6

گیم پلی 9.5

گرافیک 10

موسیقی و صداگذاری 8

نکات مثبت: گیم پلی هیجان‌انگیز، گرافیک هنری بی‌نظیر، بهره گیری جذاب از المان‌های مختلف...

نکات منفی: باگ‌هایی که در نسخه ی پی سی بازی در متن‌ها مشاهده می‌شود، داستان می‌توانست جذاب‌تر باشد، گاهی اوقات الهام گیری از دیگر بازی‌ها تبدیل به یک کپی کامل می‌شود...

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پارسکدرز اولین بازار کار آنلاین ایران