ثبت نام

بازی Middle Earth: Shadow of War ، زمان به‌دنبال حلقه

Middle Earth: Shadow of War

گاهی اوقات دنیای بازی‌های ویدئویی، عناوینی را به خود می‌بیند که بدون نام بردن از نسخه‌های قبلی آن نمی‌توان درباره‌اش صحبت کرد؛ سری‌های مختلفی مانند Rayman، COD، Prototype و… از همین دسته هستند که همیشه نسخه‌ی جدید آنها پر بوده از حرف و حدیث‌ها درباره‌ی نسخه‌ی قبلی فرانچایز. بازی مورد بررسی امروز نیز به طریقی همین راه را پیش گرفته و خود را شدیداً وابسته به نسخه‌ی قبلی خود نشان داده است. بازی Middle Earth: Shadow of War که هنوز طراوت خود را از دست نداده امروز میهمان ما شده تا کمی بیشتر به نقاط ضعف و قوت آن نسبت به نسخه‌ی قبلی خودش یعنی Middle Earth: Shadow of Mordor بپردازیم.

Middle Earth: Shadow of War

کاملاً پیوسته

قبل از بررسی داستان بازی باید گوش زد کنم که داستان بازی ارزش اسپویل نشدن را دارد. اگر هنوز حداقل Act 1 را به پایان نرسانده‌اید از خواندن این قسمت خود داری کنید و فقط مطمئن باشید داستان بازی تا انتهای Act4 شما را کاملاً راضی نگه خواهد داشت و تنها مشکل بازی Act5 آن است.

داستان بازی Middle Earth: Shadow of War دقیقاً پس از نسخه‌ی قبلی آغاز می‌شود. تالیون که حالا به همراه کلبریمبور به دنبال حلقه‌ی جدید است، آن را می‌سازد و داستان پس از فلش بکی کوتاه به اتفاقات نسخه‌ی قبل، صحنه‌ی ساخته شدن حلقه به دستان تالیون را نمایش می‌دهد. پس از مدتی کوتاه کلبریمبور از تالیون جدا می‌شود و تالیون با به انگشت کردن حلقه خود را زنده نگه می‌دارد و به جستجوی کلبریمبور می‌پردازد.

پس از پیدا کردن کلبریمبور داستان به طرز آشکاری وابسته‌تر شدن خود به داستان ارباب حلقه‌ها را نشان می‌دهد. اینبار بازی از همان ابتدا قصد غافلگیر کردن ما را دارد. شخصیت جدیدی که به بازی اضافه می‌شود، شیلاب نام دارد و اگر او را به خاطر نیاورده‌اید همان عنکبوت معروف ارباب حلقه‌های خودمان است که دردسرهای زیادی را هم ایجاد کرده بود. شیلاب در بازی Shadow of War کمی مهربانتر شده و حال در ظاهر یک زن پا به میدان گذاشته است. داستان با از دست رفتن حلقه در عوض کلبریمبور آغاز می‌شود و بازی از همان ابتدا شما را در طوفانی سخت قرار می‌دهد.

خارج از خود داستان

در قسمت قبلی، روایت داستان به طرز نه چندان خوبی انجام شد و با وجود اینکه داستان بازی در سطح خوبی قرار داشت اما بخاطر روایت نه چندان قوی، داستان نیز به خوبی نشان داده نشد و در نتیجه بسیاری دلیل موفقیت SOM را سیستم نمسیس دانستند. سازندگان در بازی Middle Earth: Shadow of War از اشتباه گذشته‌ی خود عبرت گرفتند و با وجود اینکه بازهم مراحل بازی به صورت غیرخطی و در چند روایت و داستان متفاوت ادامه پیدا می‌کنند، بازی توانسته روایتی جذاب و خوشبختانه پیوسته را پیش بگیرد.

اگر بخواهیم ایرادی از داستان بازی بگیریم می‌توانیم به بی منطق بودن برخی اتفاقات آن اشاره کنیم. این بی منطقی‌ها که بیشتر در Act1 به وقوع می‌پیوندند گاهی اوقات شما را به شک می‌اندازند که آیا سازندگان واقعاً به تمام نکات داستان توجه داشته‌اند و یا اینکه فقط می‌خواستند داستانی هیجان انگیز را تحویل مخاطبان بدهند.

از شخصیت‌های بازی هم چندان صحبتی نمی‌توان کرد. درواقع شخصیت‌های انسانی بازی Middle Earth: Shadow of War همانند SOM فقط عروسک‌های جنگجوی سخنگویی هستند که برای جلوگیری از احساس تنهایی در بازی قرار داده شده‌اند و به هیچ وجه قابل مقایسه با شخصیت‌های غیر انسانی نیستند. برای مثال اولوگی به نام Bruz که گاهی اوقات شما را به خنده وا می‌دارد و همچنین همان کاپیتان مفلوک خودمان Ratbag که از دیدنش واقعاً در میان این شخصیت‌های خشک خوشحال شدم و خوشبختانه سازندگان اجازه دادند این خوشحالی در تمامی برخوردها با او باقی بماند.

Middle Earth: Shadow of War ، نمسیس ۲، سیستم نظامی به سبک ارک‌ها

همگی ما به خوبی اطلاع داریم که اگر فقط یک عامل موجب موفقیت سری سرزمین میانی شده باشد آن چیزی نیست جز سیستم نمسیس. نمسیس درواقع یک سیستم کاملاً اتفاقی و البته پیچیده برای درجه بندی نظامی اورک های سرزمین‌های مختلف است؛ این به این معنی است که با هربار آغاز کردن یک بازی جدید، بجز چند کاپیتان خاص که برای روند داستانی به آنها نیاز خواهد بود، هیچ یک از کاپیتان‌ها تکراری نخواهند بود.

بجز رتبه بندی کردن اورک ها، کار دیگری که سیستم نمسیس انجام می‌دهد اعطای ویژگی‌های مثبت و منفی خاصی به هر یک از کاپیتان‌هاست. برای مثال ممکن است کاپیتانی با آتش ضربه‌ی سنگینی بخورد اما هنگامی که او را هدشات کنید عصبانی شده و حملاتش سریعتر، بی وقفه و بسیار قدرتمندتر شوند یا اینکه اگر با یک Caragor در مقابل آنها قرار بگیرید دست و پای خود را گم کرده و گیج می‌شوند.

دوباره با اورک‌ها

همچنین پس از مدتی می‌توانید اورک ها را وارد ارتش خود کنید و روح آنها را تسخیر نمایید. با این کار می‌توانید آنها را بادیگارد خود قرار داده، به جنگ دیگر کاپیتان‌ها بفرستید و یا حتی آنها را به درجات بالاتر برسانید و سپس در حمله و دفاع از قلعه‌ها از آنها به عنوان افراد نفوذی کمک بگیرید. علاوه بر تمام اینها، کاپیتان‌های شما و کاپیتان‌های دشمن همگی کارهای شخصی خود را نیز دارند برای مثال برخی از آنها برای افزایش لول خود دوئل می‌کنند، به شکار می‌روند یا جشن می‌گیرند و این شما هستید که برای از بین بردن یا تسخیر و بالا بردن سطح آنان باید از این اتفاقات به نفع خود استفاده کنید.

بیش از این درباره‌ی سیستم نمسیس ۲ توضیح نمی‌دهم چرا که بقیه‌ی بخش‌های آن نکاتی هستند که باید در طول تجربه‌ی بخش داستانی بازی کشف شوند و در این مقاله هم قصد اسپویل کردن قسمت‌های مهم بازی را ندارم!

Middle Earth: Shadow of War

Middle Earth: Shadow of War ، ورژن کاملاً ۲!

اگر بخواهم برای گیم پلی بازی Middle Earth: Shadow of War فقط یک نام دیگر انتخاب کنم، آن را SOM ورژن ۲ خواهم خواند. درواقع تمام قسمت‌های گیم پلی بازی شادو آف وار، نسخه‌های گسترش یافته‌ی همان بخش‌ها در بازی شادو آف موردور هستند. از کاراگور سواری که ترکیبی Caragah و Carago ها بوده است گرفته تا سیستم تیر اندازی بازی که همگی باعث شده‌اند بازی تنوع بسیار زیاد اما نکات تکراری زیادی داشته باشد.

بگذارید ابتدا بگویم که خود بازی بسیار گسترده‌تر از قبل شده است. دو نقشه‌ی بازی به پنج نقشه افزایش یافته‌اند و تنوع در آنها موج می زند که البته این تنوع پس از مدتی که بجز جزئیاتی کوچک تفاوت دیگری را نمایش ندهند رنگ باخته و بی اثر می‌شوند.

در قسمت ارتقاءهای بازی دیگر خبری از آن سیستم ارتقای شاخه بندی شده نیست و در عوض، شاهد چند کلاس مختلف ارتقاء به صورت خطی و برای هر ارتقای اصلی، شاهد سه زیر شاخه خواهیم بود که با افزایش سطح تالیون و بدست آوردن اسکیل پوینت آزاد می‌شوند.

تالیون، قدر قدرتر از همیشه

درباره‌ی سبک بازی Middle Earth: Shadow of War باید اینطورعنوان کرد که این عنوان نیز همانند دیگر عناوین و بر روی موج RPG شدن بازی‌ها، المان‌های زیادی از بازی‌های RPG به خود افزوده است. برای مثال اینبار لول تالیون اهمیت بیشتری پیدا کرده و در نتیجه‌ی این تغییر شما فقط توانایی تسخیر کاپیتان‌های پایین‌تر از لول خود را دارید.

همچنین سلاح‌ها و لباس‌های تالیون نیز به جای Ruin های نسخه‌ی قبل پا به میدان گذاشته‌اند و با تغییر هریک از آنها، می‌توانید سطح و همچنین توانایی جزئی خاصی را ارتقاء دهید. برای مثال با در اختیار گرفتن یک شنل جدید سطح مخفی کاری شما بالا می‌رود و با توجه به سطح لباس که از ساده تا لجندری ادامه دارد قابلیت‌های آن متفاوت خواهند بود. در کنار هریک از اسلحه‌ها و لباس‌ها، مکانی برای قرار دادن الماس نیز وجود دارد که با تغییر کاربرد آن وسیله، مزیتی که الماس مورد نظر به آن اضافه خواهد کرد نیز متفاوت خواهد بود و صد البته این الماس‌ها قابلیت ارتقاء نیز دارند.

کمی هم از ایرادها…

همانطور که همگی می دانیم هیچ عنوانی بی عیب و نقص نیست و Middle Earth: Shadow of War نیز به هیچ وجه از این قاعده مستثنی نیست. ایرادهای مختلف و متفاوت بازی بیشتر در قسمت گیم پلی این عنوان دیده می‌شوند.

برای شروع باید به منوهای تو در تو و پیچ در پیچ بازی اشاره کنم. این منوها که در دو ساعت ابتدایی بازی کاملاً مرا سردرگم کرده بودند به قدری عذاب آور شدند که مجبور شدم بازی را بدون حتی ارتقا دادن شخصیت خودم ادامه دهم و پس از مدتی سر و کله زدن با این منوها بود که توانستم روش کار آنها را بدست آورم.

ایراد بعدی در پرداخت‌های درون برنامه‌ای بازی است. این پرداخت‌ها که البته بازی بدون آنها نیز پیش می‌رود، در بازی تعبیه شده‌اند تا بازیکنان سریعتر بتوانند در بازی پیشرفت کنند و به انتهای آن برسند. هرچند این پرداخت‌ها در ابتدا خوب به نظر می‌رسند اما پس از مدتی ایرادات خود را نمایان می‌کنند و نشان می‌دهند که این پرداخت‌ها صرفاً جهت دریافت پول اضافی از بازیکنان تعبیه شده‌اند و به هیچ وجه، هیچ کجای کار بدون آنها مشکل نخواهد بود.

Middle Earth: Shadow of War

صد البته بزرگترین ایراد بازی Act 5 و پایان بندی آن است. درواقع اگر بخواهم فقط یک راه در مقابل شما برای حل این مشکل بگذارم این است که سعی کنید تا می‌توانید از مراحل دفاع از قلعه‌ی بازی خوشتان بیاید. هرچند در دفاع از قلعه‌ها به هیچ وجه هیجانی مانند هیجان بخش حمله را حس نخواهید کرد اما به هر حال Act 5 بدلیل کم کاری سازندگان جز دفاع از قلعه چیزی برای نمایش ندارد و این شما هستید که باید انتخاب کنید که این بخش را دوست داشته باشید یا اینکه مانند من از بی برنامه بودن همه چیز در آن متعجب باشید.

سرزمین میانی، زیباتر از همیشه!

هرچند گرافیک شادو آف موردور در بخش فنی بسیار عالی ظاهر شده بود اما با این وجود بازهم دچار مشکلاتی بود که ارزش نمره‌ی کامل را از گرافیک بازی گرفتند. حال شادو آف وار با قدرت هرچه تمامتر بازگشته تا دیگر در بخش گرافیکی حرفی برای گفتن باقی نگذاشته باشد.

بازی در این قسمت فراتر از انتظار من عمل کرده است. شاید برخی از عناوین بخاطر سبک گرافیک هنری خاص خود در نورپردازی بینظیر و غیرقابل‌تصور ظاهر شده‌اند اما هنگامی که در بین عناوین واقع گرایانه قصد بررسی نور پردازی را داریم، موتور فایر برد مونولیث به زیبایی هرچه تمام‌تر این کار را برای بازی Middle Earth: Shadow of War انجام داده است.

در تمامی بخش‌های بازی این نور پردازی حتی در جزئیات نیز به چشم می‌خورد اما هنگامی که اطراف شما را برف فرا می‌گیرد ناگهان تأثیر واقعی این نور پردازی را احساس می‌کنید. نور سرد خورشید با رنگی گرم در منطقه‌ای پوشیده از برف حتی در دنیای واقعی هم بسیار جذاب و دیدنی جلوه می‌کند اما هنگامی که در شادو آف وار به این صحنه می‌رسید می‌توانید قدرت نورپردازی یک بازی سال ۲۰۱۷ را با تمام وجودتان حس کنید. اینطور بگویم که تمامی بخش‌های بازی یک طرف و نورپردازی این عنوان نیز در طرف دیگر قرار دارد.

همه فن حریف!

درباره‌ی بافت‌ها و تکسچرهای بازی باید اینطور بگویم که چیزی به نام بافت ضعیف و پرداخته نشده را نخواهیم دید. درواقع طراحان فنی بازی در تک تک قسمت‌ها به خوبی عمل کرده و بافت‌هایی با کیفیت را تحویل ما داده‌اند که جز در مواردی که حتی به اندازه‌ی انگشتان یک دست هم نیستند، مشکلی در بازی ندیدم.

از تمامی اینها که بگذریم به بخش طراحی مراحل بازی می‌رسیم که بر خلاف مناطق تکراری نسخه‌ی قبلی، در این قسمت سازندگان بازی Middle Earth: Shadow of War تمام تلاش خود را برای طراحی مناطق متنوع صرف کرده‌اند. همانطور که گفتم از نظر ظاهری این تنوع مناطق چنان گیرا است که مطمئناً در اوایل کار دوست دارید تمام نکات هر منطقه را کشف کنید اما هنگامی که نوبت به مرحله‌ی عمل می‌رسد درواقع با هیچگونه تنوع عمیقی مواجه نخواهیم بود.

حداکثر کارایی تنوع مناطق مختلف در چند مرحله‌ی نه چندان مهم داستان بازی است که طی آنها به علت وجود شخصیت‌هایی با سبک و سیاق همان مناطق نیاز به این تنوع کمی احساس می‌شود اما پس از گذشتن از این مناطق دوباره همان آش است و همان کاسه که البته به هیچ وجه هم آش دهان سوزی نیست.

Middle Earth: Shadow of War

Voice of the Ring!

در نهایت به پر پیشرفت ترین بخش بازی می‌رسیم، بخش موسیقی و صداگذاری بازی بیشترین پیشرفت را در فاصله‌ی عرضه‌ی دو نسخه داشته است. ابتدا از موسیقی بازی آغاز می‌کنم. اگر به یاد داشته باشید در شادو آف موردرو هرچند موسیقی‌های نه چندان بدی را با خود به همراه داشت ولی نتوانست در حد خود بازی ظاهر شود و بجز یک یا دو ترک، شاهد موسیقی خاص دیگری نبودیم.

در بازی Middle Earth: Shadow of War اما موسیقی با شدت هرچه تمام‌تر می‌تازد، بازی به زیبایی ترک‌های مختلف و متناسب را به میان می‌آورد و هرچند بهترین ترک‌ها در منوی بازی پخش می‌شوند اما با این حال، ترکیب ساندترک های قدیمی و جدید در جریان بازی می‌تواند کمی هیجان نیز به شما تزریق کند.

و جذابترین بخش

راستش را بخواهید بجز چند بازی معدود، تا به حال هیچ عنوانی را ندیده بودم که چنین صداگذاری خاص و ویژه و شگفت انگیزی در خود داشته باشد. صدای خود اورک ها که کاملاً متنوع است و هریک از آنها به نحوی با صدای خود شخصیتش را نیز کامل می‌کند اما بخش اصلی مربوط به قسمت داستانی و ماجرایی بازی است که یکی از بهترین صداگذاری‌های نسل ۸ بر روی این قسمت انجام شده است. هریک از شخصیت‌های اصلی و فرعی داستانی به زیبایی هرچه تمامتر صداگذاری شده‌اند و اگر هم اشکالی در این باره وجود داشته باشد، به علت ضعف‌های داستانی بازی است.

در کنار تمام اینها هنگامی که صدای تالیون را می‌شنوید همه چیز برای شما تغییر می‌کند. در بخش صداگذاری دو شخصیت اصلی داستان یعنی کلبریمبور و تالیون، صداگذران آنچنان تلاشی کرده‌اند که از شدت شوق کلیپ سینماتیک بخش چمپیون بازی را دانلود کردم تا دوباره بتوانم صدای حماسی این دو روح در یک بدن را بشنوم.Middle Earth: Shadow of War

 Middle Earth: Shadow of War، حلقه بله، حلقه خیر

پس از تمامی این سخنان، نکته‌ای که به میان می‌آید این است که آیا بازی Middle Earth: Shadow of War به همان اندازه که انتظارش را داشته‌ایم پیشرفت داشته و یا خیر فقط یک نسخه‌ی بهبود یافته از SOM است. راستش را بخواهید در ابتدا بازی برای من اینچنین به نظر می‌رسید که فقط درحال بازی کردن یک داستان جدید بر روی یک گیم پلی تکراری و گسترده‌تر هستم و به هیچ وجه چنین چیزی برایم خوشایند نبود.

پس از اینکه کمی در بازی پیشرفت کنید همانند من نظر شما تبدیل به این خواهد شد که بازی Middle Earth: Shadow of War تنها یک نسخه‌ی بهبود یافته نیست و هرچند برخی قسمت‌ها نوید از چنین مشکلی را می‌دهند اما سازندگان با تمام وجود خود تلاش کرده‌اند که بازی جدیدی بیافرینند و تا حدودی نیز موفق شده‌اند و در کل باید چنین بیان کرد که بازی Middle Earth: Shadow of War نسخه‌ی دوم و صد البته بهتر اما پر از مشکل SOM است و حتی برای یک بار هم که شده ارزش به اتمام رساندن داستان اصلی این عنوان با وجود بهینه سازی بی نظیرش وجود دارد.

Source:Techzimmer

نتیجه بررسی

داستان 8.8

گیم پلی 8

گرافیک 9.6

موسیقی و صداگذاری 7.5

نکات مثبت: گیم پلی بهبود یافته، گرافیک فنی بسیار عالی، داستان قدرتمندتر نسبت به نسخه ی قبل...

نکات منفی: تکراری بودن برخی از موارد، پرداخت‌های درون برنامه‌ای، گاهی اوقات انسجام داستانی بازی از بین می‌رود...

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پارسکدرز اولین بازار کار آنلاین ایران